Zorg voor het eiland is zorg voor de Plas

Eiland Onze achtertuin op de Westeinder In 2019 woonden we met z'n vijven in een huis van 79 vierkante meter, met een tuintje van vier bij vier. Niet bepaald groot, maar we hadden een bootje. En dus zeiden we altijd: de Westeinderplassen is onze achtertuin. We vaarden veel en hadden een favoriete plek waar we graag voor anker gingen. Tot we daar ineens een klein bordje zagen: TE KOOP Een eiland! Op ons favoriete plekje! "Hoeveel zou zoiets kosten? Zouden we dat kunnen kopen? En zou dat eigenlijk wel leuk zijn?"

We trokken de stoute schoenen aan, belden het nummer en voor we het wisten zaten we bij de notaris. We hadden een recreatie eiland gekocht! Helemaal blij, maar wel één klein detail: het was nogal verwilderd. Er stond een vervallen huisje en een hokje met een grasmaaier en wat tuingereedschap. Verder vooral heel veel groen, heel veel verwilderd groen. En als je goed keek zat daar tussenin een eiland verstopt.

Dus begon het avontuur! Aan het werk: snoeien, zagen, baggeren, ophogen en gras zaaien. Wat een klus, maar wat heerlijk om te doen. En tot onze eigen verbazing ontdekten we dat we tuinieren eigenlijk best heel leuk vonden. Toen begon corona. We mochten bijna nergens naartoe, maar wij konden varen. Naar ons eiland. Wat een redding was dat! Even weg uit ons huis en genieten van ruimte, water en buitenlucht. Wat een groot geluk! Langzaam werd het eiland een gezellige plek voor onszelf, maar ook voor vrienden en familie. En toen kregen we het verwilderde stukje ernaast te koop aangeboden. Natuurlijk konden we dat niet laten liggen. Daar stonden metershoge brandnetels en onder het groen lagen zelfs nog tegels. We haalden alles weg, baggerden de sloot uit en gebruikten de bagger om het terrein op te hogen. En ineens leek ons eiland een stuk groter.

Inmiddels weten we hoe snel een eiland kan veranderen. Een grasveld kan in een paar jaar zomaar veranderen in een groene wildernis, met bomen die uit het niets metershoog lijken te groeien. We hebben het eiland verder aangekleed met struiken en boompjes uit de Historische tuin en natuurlijk mochten vogelhuisjes niet ontbreken. Er staat een grote picknicktafel en het is fijn om met al die vogelpoepjes er een tafelkleedje op te leggen en wat kussens voor het comfort, zeker in de winter als het koud is. Ook fijn om extra stoelen binnen te kunnen te zetten omdat ze dan wat langer mee gaan, dus ons huisje is goed droog van binnen en ook heerlijk om even te schuilen bij een plotselinge regenbui want op het water kan een zonnige dag soms verrassend snel omslaan!

De eilanden met een huisje zijn de eilanden die over het algemeen het netste zijn, je hebt dan je spullen daar om het op orde te houden en ook om je verblijf daar aangenaam te maken. Op hete dagen zijn de bomen heerlijk koel en bij harde wind vinden we vaak een luw plekje. En ook in de winter komen we er graag: met warme chocolademelk op ons gasstelletje of een glaasje glühwein. Lekker buiten zijn! We hebben inmiddels leuk contact met andere eilandbezitters. Je houdt toch een beetje een oogje op elkaars eiland, zeker in de winter. Een storm kan zomaar een boom omverblazen.

Zomers is het gezellig druk met langsvarende bootjes, terwijl het op ons eiland zelf vaak heerlijk rustig blijft. En misschien is dat wel het mooiste: ons eiland ligt maar een kwartiertje varen van huis, maar voelt als een kleine vakantie. Na een drukke werkdag is het een plek met ruimte, groen en lucht. Je hoofd wordt leger. Rust. Je vergeet je drukke werkdag. En ook even weg van de drukte van Aalsmeer, Schiphol, wegen en de vele auto's en alles wat er om ons heen is bijgebouwd aan distributiecentra en datacenters

Als je een grote achtertuin hebt, zet je er een schuurtje neer, eventueel een overkapping, je maakt er een fijne groene plek van om te zitten. Wij hadden alleen geen grote tuin. We hadden een tuintje van vier bij vier en een bootje. En we zeiden toen en nu nog steeds: de Westeinder is onze achtertuin. En nu hebben we ook al jaren ons eiland en ja: ook met een verscholen huisje. Onze groene oase! En wat zijn we daar nog steeds blij mee!