Van vervuild eiland naar geliefde familieplek

Ons eiland is veel meer dan een stukje grond

Ongeveer tien jaar geleden kregen wij de kans om een recreatie-eiland op de Westeinderplassen te kopen. Wat wij aantroffen, was echter allesbehalve een mooi recreatie-eiland. Het eiland was jarenlang verwaarloosd en ernstig vervuild.

Overal lagen achtergelaten spullen en afval: oude accu’s, televisies, koelkasten, olie, asbest, puin en nog veel meer rommel. Het was verdrietig om te zien hoe slecht er met deze bijzondere plek was omgegaan.

Met hulp van familie en veel vrienden zijn wij begonnen aan een enorme opruimactie. Vele weekenden en vrije uren hebben wij besteed aan het afvoeren van afval, het herstellen van het terrein en het weer leefbaar maken van het eiland. Daarna hebben wij gras ingezaaid, nieuwe beplanting aangebracht, bomen onderhouden en delen van de schoeiing hersteld.

Ook de rietzudde vóór het eiland hebben wij met veel zorg en aandacht in ere hersteld. Wij vinden het belangrijk dat het eiland niet alleen voor ons een fijne plek is, maar ook goed past binnen het landschap van de Westeinderplassen. Daar hebben wij in de afgelopen tien jaar ontzettend veel tijd, energie en geld in geïnvesteerd.

Langzaam veranderde een verwaarloosd en vervuild eiland in een groene, verzorgde en geliefde plek.

Een toevluchtsoord voor familie en vrienden

Ons eiland is in de afgelopen jaren uitgegroeid tot een belangrijk toevluchtsoord voor ons, onze familie en onze vrienden. Het is geen afgesloten privéplek waar alleen wij zelf komen. Tientallen mensen genieten ieder jaar met ons mee van deze bijzondere plek.

Verjaardagen, feestdagen en andere belangrijke momenten worden op het eiland gevierd. Wanneer vrienden of familie met de boot op de plas zijn, is het bijna vanzelfsprekend dat zij even bij ons langskomen. Het eiland is een ontmoetingsplek geworden waar mensen samenkomen, verhalen delen, lachen, eten en genieten van het water en de natuur.

Er zijn inmiddels talloze herinneringen ontstaan. Voor ons is het eiland onlosmakelijk verbonden geraakt met vriendschap, familie, rust en vrijheid.

Vooral tijdens de coronaperiode heeft het eiland enorm veel voor ons betekend. In een tijd waarin het normale leven grotendeels stilviel en contact met anderen moeilijk was, gaf het eiland ons ruimte, rust en iets positiefs om naar uit te kijken. Het was onze veilige uitvalsbasis in een zware en onzekere periode.

Het eiland hielp ons letterlijk en figuurlijk om op adem te komen.

Onderhoud vraagt tijd, inzet en materiaal

Een eiland onderhouden gebeurt niet vanzelf. Het gras moet regelmatig worden gemaaid, bomen en struiken moeten tijdig worden gesnoeid en de oevers en schoeiingen moeten worden gecontroleerd en onderhouden.

Daarnaast halen wij onderweg en rondom het eiland regelmatig drijfvuil uit het water. Wij doen dat niet omdat iemand ons daartoe verplicht, maar omdat wij ons verantwoordelijk voelen voor het gebied. Wij willen dat de Westeinderplassen schoon en mooi blijven.

Om het eiland goed te kunnen onderhouden, hebben wij in de loop der jaren verschillende gereedschappen en materialen verzameld. Denk aan een grasmaaier, snoeigereedschap, handgereedschap en schoonmaakmaterialen. Daarnaast liggen er enkele stoelen, een barbecue en vishengels die wij gebruiken wanneer wij op het eiland verblijven.

Deze spullen kunnen niet bij ieder bezoek opnieuw per boot worden vervoerd. Een grasmaaier, gereedschap, brandstof, stoelen en andere materialen steeds heen en weer varen is praktisch vrijwel onmogelijk. Het is bovendien onveilig en zwaar.

Een kleine, droge en afsluitbare opslagvoorziening is daarom geen luxe, maar een noodzakelijke voorwaarde om het eiland goed te kunnen gebruiken en onderhouden.

De schuilhutten stonden er al tientallen jaren

Toen wij het eiland ongeveer tien jaar geleden kochten, stonden er al twee kleine schuilhutten en een opslagkist. Volgens de vorige eigenaar stonden deze voorzieningen er toen al minstens vijfentwintig jaar.

Wij hebben deze situatie dus niet zelf gecreëerd. Wij hebben het eiland gekocht in de veronderstelling dat de bestaande situatie al jarenlang bekend en geaccepteerd was.

Vorig jaar is er een ongeveer vijfentwintig meter hoge boom op een van de bestaande voorzieningen gevallen. De schade was groot. Wij hebben de beschadigde voorziening vervolgens vervangen, omdat wij onze gereedschappen en andere noodzakelijke spullen niet onbeschermd buiten kunnen laten staan.

Wij hebben daarmee niet geprobeerd het eiland uit te breiden of er een vakantiehuis van te maken. Wij wilden uitsluitend de bestaande en noodzakelijke opslagmogelijkheid herstellen.

Het idee dat wij deze voorziening nu mogelijk moeten verwijderen, is voor ons moeilijk te begrijpen en bijzonder pijnlijk.

Wat gebeurt er als de opslag moet verdwijnen?

Wanneer de opslagvoorziening moet worden verwijderd, ontstaat er voor ons een praktisch probleem dat nauwelijks op te lossen is.

Waar moeten wij de grasmaaier, het gereedschap en de onderhoudsmaterialen laten? Hoe kunnen wij het eiland nog goed onderhouden wanneer alles telkens per boot moet worden aangevoerd en weer afgevoerd? Waar laten wij de stoelen en andere eenvoudige recreatieve spullen die nodig zijn om daadwerkelijk op het eiland te kunnen verblijven?

In theorie kan worden gezegd dat alles iedere keer meegenomen moet worden. In de praktijk betekent dit waarschijnlijk dat onderhoud minder vaak of uiteindelijk helemaal niet meer wordt uitgevoerd.

Dat zou bijzonder wrang zijn. Wij hebben een ernstig vervuild en verwaarloosd eiland met veel inzet opgeknapt. Wij hebben jarenlang geïnvesteerd in de natuur, de oevers, de beplanting en het onderhoud. Juist de mogelijkheid om gereedschappen veilig en droog op te slaan, stelt ons in staat om dit werk te blijven doen.

Wanneer die mogelijkheid verdwijnt, vrezen wij dat niet alleen ons recreatieve gebruik wordt geraakt, maar ook de kwaliteit en het onderhoud van het eiland.

De financiële en emotionele gevolgen

Wij hebben in de afgelopen tien jaar veel geld geïnvesteerd in de aankoop, het opruimen, de afvoer van vervuiling, het herstel van de schoeiingen, de beplanting en het verdere onderhoud van het eiland.

Daarbij komen de kosten die wij hebben gemaakt nadat de boom op de bestaande voorziening viel. Wij hebben de beschadigde opslag niet vervangen om meer luxe te creëren, maar om noodzakelijke spullen veilig te kunnen bewaren.

Als de gemeente ons dwingt om deze voorziening opnieuw te verwijderen, gaat opnieuw een aanzienlijk bedrag verloren. Daarnaast zullen er kosten ontstaan voor het slopen, afvoeren en mogelijk per boot vervoeren van materialen.

Maar de emotionele gevolgen zijn voor ons minstens zo groot.

De afgelopen weken zijn de emoties hoog opgelopen. De plek die jarenlang onze uitlaatklep was, voelt ineens niet meer zorgeloos. Waar wij vroeger met plezier naar het eiland gingen, voelen wij nu spanning, onzekerheid en machteloosheid.

Zelfs het enthousiasme om onderweg afval uit het water te halen, is minder geworden. Niet omdat wij het gebied niet meer belangrijk vinden, maar omdat het moeilijk is om gemotiveerd te blijven wanneer je het gevoel krijgt dat jarenlange inzet en zorg nauwelijks worden gezien.

Onze ontmoetingsplek met familie en vrienden dreigt langzaam te verdwijnen. Niet doordat wij niet meer van het eiland houden, maar doordat het gebruik en onderhoud ervan praktisch onmogelijk dreigen te worden.

Ons verzoek aan de gemeenteraad

Wij begrijpen dat de gemeente regels moet handhaven en moet optreden tegen excessen. Ook wij willen niet dat de Westeinderplassen veranderen in een gebied met grote recreatiewoningen, permanente bewoning of verrommeling.

Maar wij vragen de gemeente en de gemeenteraad om onderscheid te maken tussen excessen en kleine, al jarenlang bestaande voorzieningen die noodzakelijk zijn voor het onderhoud en recreatieve gebruik van een eiland.

Wij vragen u om te kijken naar de mensen achter de percelen. Naar families die jarenlang investeren in onderhoud. Naar vrijwilligers die afval uit het water halen. Naar eigenaren die verwaarloosde eilanden hebben opgeknapt en de natuur en het landschap juist proberen te beschermen.

Ons eiland is voor ons geen bouwproject en geen investering waarmee wij geld willen verdienen. Het is onze uitlaatklep, onze ontmoetingsplek en een belangrijk onderdeel van ons leven geworden.

Wij verzoeken de gemeente daarom dringend om de huidige aanpak te heroverwegen en ruimte te bieden voor redelijke, kleine en landschappelijk passende opslag- en schuilvoorzieningen.

Geef ons alstublieft het plezier en het vertrouwen terug om naar ons eiland te gaan, het te onderhouden en het te blijven delen met onze familie en vrienden.

Want ons eiland is veel meer dan een stukje grond in het water.

Het is een plek vol herinneringen, verbondenheid, zorg en liefde voor de Westeinderplassen.