Het eiland zit in het bloed

Ons leven op de Westeinderplas.

Toen ik mijn man leerde kennen werd ik meegesleept naar het leven op het water. Zijn Familie was al op het water te bekennen toen hij geboren werd. In mijn verkeringstijd kwamen we elk weekend met ons eigen bootje op de Westeinderplas en lagen we vaak bij een oom en tante.

In 1997 besloten mijn schoonouders zelf een stuk land te kopen. Dit was een mooi stukje aan de Dekkersloot met uitzicht naar de ringvaart. Dit hebben mijn schoonouders helemaal opgeknapt en eigen gemaakt. Als het even kon waren wij hier elk weekend en in de vakanties te vinden en hebben wij mooie herinneringen gemaakt. Inmiddels zijn onze kinderen hier ook echt mee opgegroeid en hebben net als wij het eiland leven in het bloed zitten. Ook met onze buren waarmee een mooie vriendschap is ontstaan hebben wij veel mooie dingen mogen beleven. Toen mijn schoonouders overleden hebben mijn man en zijn broers dit eiland geërfd. Wij en 1 broer hebben de andere broers uitgekocht. Toen hebben we er een nieuwe schoeiing omheen gemaakt en de vlonders opgeknapt, opnieuw opgehoogd en jaren langs opnieuw veel van onze vrije tijd hier doorgebracht en heerlijk onze ontspanning gevonden. Nu 3 jaar geleden hebben wij zijn broer uitgekocht en kunnen wij vol trots zeggen dat het ons eigen eiland is. Toen hebben we het hutje (een soort partytent) gesloopt en daar een mooi nieuw hutje gebouwd met een klein schuurtje eraan vast voor ons gereedschap en de tuinmeubels e.d. Het hutje is niet gesloten en alleen met een zeil af te schermen. Hier vertoeven we heel wat uurtjes, ook als het wat minder weer is. Inmiddels (doordat we ons hele leven al op de poel komen) hebben we heel wat vrienden gemaakt op de poel die regelmatig aan komen om een gezellig dagje of avondje met ons te delen. Regelmatig varen er bootjes langs die zeggen: “uw landje ligt er mooi bij meneer”, Hoe leuk is dat, dat ook de mensen die een rondje gaan varen, genieten van een mooi verzorgd landje.

Onze dochter en schoonzoon hebben inmiddels ook een eigen bootje en zijn hier graag. Zei zeggen dan ook dat wij dit landje nooit weg mogen doen omdat zij hier ook hun toekomst zien. Een nieuwe generatie dus.

Mocht ons dit door strenge handhaving onmogelijk gemaakt worden, zal dit tot ons verdriet verloren gaan omdat wij niet alles mee kunnen nemen en als je het netjes wil houden toch bijna elk weekend hier naartoe moet om te zorgen dat je eiland waar je zo trots op bent bij te houden.

Wij willen niet dat het permanent bewoont gaat worden, en niet dat er hele gebouwen op gebouwd worden of party’s gehouden worden. Maar ook niet dat het een verwaarloosd gebied wordt waar niemand iets aan heeft. Wat we wel willen is een mooi natuurgebied met gelegenheid tot gezellige recreatie wat door veel eilandbezitters met veel passie wordt gerealiseerd en door vele netjes bijgehouden wordt.

Ik hoop dan ook dat we met elkaar tot een realiseerbare oplossing kunnen komen, zodat de Gemeente er wat aan heeft dat het een mooi onderhouden gebied blijft, en wij een hutje kunnen behouden waar wij onze spullen goed op kunnen bergen.

Met vriendelijke groet,

Een trotse Eiland bezitter.