Een leven lang verbonden met het eiland

Wat wordt de toekomst van het unieke gebied "De Westeinderplas te Aalsmeer"

Het gebied heeft zijn unieke karakter te danken aan de mens. Allereerst was er turfwinning. Hierdoor zijn de grillige eilanden ontstaan. Daarna werden de overgebleven stukken grond beschermd door het aanleggen van strekdammen, bestaande uit puin, in de grote poel. De overige eilanden werden voorzien van beschoeiing om afkalving tegen te gaan.

Door de vruchtbare grond op deze akkers kwam er teelt van seringen en andere gewassen. Doordat de teelt niet altijd winstgevend was werden er door de telers stukjes grond verkocht aan particulieren ten behoeve van de recreatie. Dit zodat er toch brood op de plank lag. Ook werden er akkers na overlijden van telers geschonken aan de kerk. De kerk verhuurd daarom nu nog diverse akkers aan telers en een groot aantal percelen aan recreanten.

Stichting de Bovenlanden heeft ook diverse percelen aangekocht en aan teelland een natuurlijke uitstraling gegeven.

Daarnaast zijn er nog een aantal percelen van de gemeente die gebruikt kunnen worden door passanten die met hun schip van het gebied genieten.

Zo is een gebied ontstaan met een veelzijdig uniek gebruik van de gronden. Deze diversiteit maakt het gebied juist zo uniek. Niet alleen recreatie! Niet alleen teelt! Niet alleen natuur! Nee, een combinatie van.

Een recreant eilandeigenaar heeft om zijn eiland te onderhouden talloze gereedschappen nodig. Heeft eveneens diverse recreatieve middelen nodig. Sommige mensen hebben in duurzame energie geïnvesteerd om geen gebruik van aggregaten te hoeven maken. Dit betekend accu's en omvormers. En tijdens een onweersbui is het te doen gebruikelijk dat een mens wil schuilen.

Ieder wel denkend mens zal begrijpen dat een bergkist van 1 bij 2 en 1 meter hoog niet aan de behoefte van het opbergen van deze spullen kan voldoen.

Deze regel van de bergkist op een klein landje en het hokje van 2 bij 3 meter op een wat groter eiland zijn niet meer van deze tijd.

Dit is dan ook de reden dat veel mensen meestal verscholen in de bosjes 1 of meer bouwwerken hebben staan.

Ook een houthok om tijdens een mooie zomeravond, met zoals de plaatselijke verordening aangeeft droog hout, te kunnen stoken.

Wat zijn de risico's als deze bouwwerken zouden moeten verdwijnen.

Het plezier in het eiland zal na decennia verdwijnen. Het kavel zal niet meer worden onderhouden. Huurders van de kerk kunnen hun huur opzeggen. Eilanden zullen binnen korte tijd vol staan met torenhoge brandnetels en wilde bramen. Beschoeingen worden niet meer onderhouden, kavels zullen afkalven of verdwijnen. Woz waarden zullen worden aangevochten. Er zullen mensen zijn die weer met aggregaten i.p.v. met duurzame energie gaan werken. Er zullen mensen zijn die extra boten gaan neerleggen ter vervanging van schuurtje. Sociale controle zal verminderen dus criminaliteit stijgt.

De kans op meer poelnomaden ontstaat door vermindering sociale controle. Sommige mensen doen hun bootje weg omdat ze toch niet meer naar hun eiland gaan, jachthavens zullen dat merken. Bedrijven die beschoeingen maken zullen minder werk krijgen. Bedrijven die het onderhoud doen op landjes zullen het merken. De middenstand rond de plas gaat het voelen. In, aan en onder bestaande schuurtjes bevinden zich beschermde diersoorten zoals marters en vleermuizen. De gemeente zal voordat eventuele sloop plaats vindt dna onderzoek moeten laten uitvoeren. Er gaan mensen gedurende lange periodes procederen tegen gemeente. Het drijvend plastic vuil wat wij als eilandbezitters uit het water halen zal vervolgens de gemeente moeten doen. De gemeente zal misschien in de toekomst zelf moeten gaan schoeien om de kavels te behouden en moeten baggeren om de sloten bevaarbaar te houden. Misschien nog wel het ergste, de veelzijdigheid van dit unieke gebied verdwijnt.

Willen we al deze scenario's riskeren als normaal denkend mens?

In de onderhavige structuurvisie van dit gebied staat dat gemeente Aalsmeer toerisme en recreatie een belangrijke pijler vindt. Wij vragen de gemeente om zich daar ook naar te gedragen.

"Denken in mogelijkheden en oplossingen in plaats van beperkingen. Dit vormt de rode draad in al het gemeentelijk (bestuurlijk en ambtelijk) handelen" Bovenstaande is een citaat uit het raadsprogramma 2022-2026

Tot slot, Gemeente laten we met alle grondbezitters uit dit gebied komen tot redelijke afspraken en oplossingen! Dit zodat ook de volgende decennia flora, fauna en mens gemoedelijk samengaan.

Met vriendelijke groet, een verontrust eiland bezitter.