Verbinding op de westeinderplassen

Verbinding….

Mijn naam is Bob, ik schrijf columns over het Aalsmeerse bovenlandengebied (Bob in de Bovenlanden). Ik vaar sinds een halve eeuw bijna dagelijks door de meren en sloten van het prachtig rustgevend Westeinderplassen eilandengebied.

Samen met Wilbert wonen wij op een prachtige plek in Kudelstaart met uitzicht op water, licht, schoonheid, liefde en de natuur die de Westeinderplassen rijk is. Het unieke watersport en natuurgebied van Aalsmeer. Eén stap in de boot en je komt in een andere wereld van schoonheid en ontspanning en je zorgen verdwijnen in de diepte van het woeste of kabbelende water.

Helaas hangt er een donkere, mistige waas over het plassengebied. Het natuurgebied waar steeds meer mensen hun energie en vrolijkheid uit halen; het ‘even niets’ gebied….

Op de vele eilanden; waar mensen hun paradijsjes tussen het groen hebben gevonden en gemaakt; waar kinderen en kleinkinderen van glijbanen zo het schone water inplonzen; waar de eiland-liefhebbende mensen een oogje in het zeil houden bij calamiteiten in het gebied. Hier mag en kan geen vernietigende zwarte waas overheen komen door wijzende vingers. We leven in het jaar 2026 en kunnen vaak niet meer terug naar de wetten en regels van de jaren zestig uit de vorige eeuw. Dat waren mijn vroege jeugd jaren en op de Westeinderplassen was het beeld heel anders maar er was ook een levendig liefdevol en sociaal leven; vergelijk het met het jaren zestig straatbeeld. Met kleine bootjes en veel zeilboten naar het watersporteiland, waar wij als kinderen renden over het grasveld en doken van de starttoren in de Poel, terwijl onze moeders topless op het terras aan een sherry zaten. Het zijn de tijden van weleer die we mogen koesteren. We leven nu een halve eeuw later dan deze van weleer en jachten, raceboten, subs, waterscooters en sloepen hebben hun plek gevonden naast de Valk- en BM zeilboten. De meeste eilanden, bossen, doorkijkjes en vergezichten zien er echt stuk voor stuk blijmakend uit. Oké, uitzonderingen bevestigen de regel?

In het eilandengebied is stress en paniek onder eilandbezitters ontstaan. De pilot die onze gemeente in het gebied heeft losgelaten verdriet mij ten zeerste; heftige handhavings-brieven vallen zonder voorgaand dialoog of voorlichting op de mat bij de eilandeigenaren. Het voelt voor mij allemaal zo ondoordacht en misschien vooropgezet. Als je zoiets stuurt weet je dat er angst en verdriet ontstaat. Ik kan hier niet bij, zeker niet vanuit gemeente wegen. Communiceren en ontmoeten is de enige weg naar oplossingen volgens mij. De pilot bezorgt al maanden slapeloze nachten onder de mensen van de prachtige eilanden. Ik denk dat de soep niet zo heet gegeten wordt als hij wordt opgediend. Ik denk dat er een bevredigende oplossing zal moeten komen. De sloop van opstallen, steigers enz. door nalatigheid van zeer veel jaren niet handhaven door onze gemeente zou schandalig en onmenselijk zijn. Recreanten op hoge kosten jagen en daardoor de recreanten verjagen…. Ik hoop van harte dat er snel en zonder touwtrekken, rechtszaken, geldverspilling en een oorlogstemming een oplossing komt. De verbinding, actie en overleg nu onder eilandbezitters stemt mij positief. Verbinding is een krachtig toverwoord….

Eilanden vol van groen en bloei met uitdagende glijbanen en verscholen uitkijkbankjes. Er is zelfs een uitkijktoren op een eiland die uittorent boven de toppen van de bomen als een rots in de branding. Alles wat de natuur kan geven geeft komt hier voorbij en als je wil, vaar je vier seizoenen lang dagelijks door het gebied en je zult zien dat geen dag hetzelfde is. Een tuinhuisje of hutje of iets groter kamertje of boomhutje, verscholen achter rietsuddes of struiken maken het plaatje compleet. Het past bij de ontwikkelingen van de laatste vijftig jaar. Ik denk dat deze tijdgeest perfect is. Aalsmeer mag heel blij zijn met het watersportgebied waar het leven en de natuur samengaan. En we mogen heel gelukkig zijn dat er tussen de recreatie-eilanden ook heel veel schitterende natuur wordt herschapen door Stichting de Bovenlanden. De groene as door het gebied is natuurlijk prachtig maar had jaren terug door de vooruitgang van nu nooit gerealiseerd kunnen worden….

Het lijkt mij een prachtig idee als gemeente, instanties, eilandbewoners, creatievelingen, ouderen, jongeren en andere kleurrijke mensen, die het gebied goed kennen, in gesprek gaan, de handen in elkaar slaan en zo met z’n allen een mooie

toekomst voor Aalsmeer recreatie, watersport en uniek natuurgebied beklinken. Na meer dan 40 jaar gedogen zonder te handhaven is het misschien tijd om alles in kaart te brengen maar zeker de tijd dat bestuur en burger samen zorgen voor een uniek dorp met natuur en recreatie waar wetten en regels moeten gelden. Maar met begrip, een beetje liefde en communicatie….