Dirksland: een naam die blijft
Zo'n 32 jaar geleden was het half bewolkt en winderig. We waren zoekende naar een plekje uit de wind waar we wat met de kinderen konden doen. We kwamen langs een eiland wat te koop stond. En belde met de eigenaar (Dirk) hij zei dat we er maar een dagje moesten vertoeven om te kijken of het ons beviel. Nou het was een feest! Lekker uit de wind was het meteen een stuk warmer en de jongens konden lekker voetballen.
We wilde het eiland graag kopen, maar moesten hiervoor eerst langskomen bij Dirk. Hij gaf aan niet zomaar zijn eiland aan iedereen te willen verkopen, hij had zelf ook nog het eiland ernaast op de hoek. Het moet wel klikken en alles moet goed onderhouden worden zei hij. Wij hadden toen alle twee een drukke fulltimebaan, en zagen er een beetje tegenop om direct aan de slag te moeten als we op het eiland kwamen. Daar wist Dirk wel wat op, wij zorgde voor een grasmaaier en benzine en hij zou zorgen dat het eiland gemaaid was als wij vrijdagavond aankwamen. De rest van het onderhoud wilde we graag bij houden. En zo kon de koop doorgaan en hadden wij een heerlijke plek om ieder weekend naar toe te gaan.
Al snel merkte we dat het werken op het eiland ons niet belaste maar ontspande. In de loop der tijd ging Dirk zijn gezondheid helaas achteruit, en namen wij meer taken op ons om Dirk en Jeanne te ontlasten. Wij hadden het er al vaak over gehad dat wij hun eiland wilde kopen als zij het gingen verkopen. Op den duur wilde Dirk het aan ons verkopen, wij hebben hem verzekerd dat we dit goed zouden afhandelen met Jeanne als hij er niet meer was. Maar dat hij nu nog zoveel mogelijk van het eiland moest genieten. Ook voor Dirk en Jeanne gaf het eiland hun ontspanning en rust. Na het overlijden van Dirk hebben wij het eiland gekocht en het eiland Dirksland genoemd. Dit om Dirk en Jeanne te eren, zij hebben ons de liefde voor het eiland leven laten ervaren.
Dit leven waar je je weer helemaal kunt opladen zouden wij nooit meer willen missen. De combi van natuur, fysieke inspanning en heerlijke ontspanning is een hele belangrijke factor in ons leven geworden. Om het eiland goed te kunnen onderhouden hebben we inmiddels aardig wat gereedschap. Deze spullen kunnen we niet op de boot opslaan. Hier hebben wij een schuur voor nodig op het eiland. Denk hierbij aan een grasmaaier, heiblok, schoppen, harken en alles was een hovenier aan gereedschap heeft. Omdat het eiland verzakt is het ook noodzakelijk om de zoveel tijd de grond weer op te hogen. De schoeiingen moeten ook regelmatig nagelopen of vervangen worden. Al met al werk genoeg waar je gedegen gereedschap voor nodig hebt.
We vinden regelmatig buisfolie, cementzakken of ander plastic, en blikjes wat niet in het water thuishoort. Dit ruimen wij zoveel mogelijk op. Het is jammer dat niet iedereen zo zuinig is op de natuur. Onze buren onderhouden hun eiland helemaal niet. Hierdoor is de sloot aan de achterkant van ons land niet meer begaanbaar. Dit is echt niet ok maar hem aanspreken helpt helaas niet. Er zijn ook al twee grote populieren omgewaaid op zijn land die dan weer op ons land terecht zijn gekomen. De schade hiervan is ook maar beperkt opgelost door hem. Het zou fijn zijn als hier meer aandacht voor zou zijn.
Door de jaren hebben we een goede band opgebouwd met alle nabijgelegen eilandbezitters. We houden elkaars eiland en omgeving goed in de gaten. Helaas is dit nodig i.v.m. diefstal en vernieling.
Onze kinderen konden zich op het eiland ook prima vermaken het was ieder weekend weer een feest. In middels hebben de kinderen hun eigen kinderen, zij komen uiteraard ook graag op het eiland. Hiervoor hebben inmiddels ook aardig wat speelgoed, die we weer ergens moeten opslaan. We laten de (klein) kinderen graag in de groentetuin helpen, zodat ze leren dat ons eten niet uit de supermarkt komt. Het rapen van de eieren van onze kippen hoort hier natuurlijk ook bij.
Het eiland is ook een uitgelezen plek om te bbq-en met familie en vrienden. De stoelen en parasols die we hierbij gebruiken willen we ook graag netjes en schoon opslaan in een box of schuur. We hopen nog vele jaren te genieten van ons eiland, zonder de beperkingen die de gemeente voornemens is. Deze beperkingen zullen naar onze mening zorgen voor een verloedering van de Westeinderplassen. De sociale controle zal verminderen en er zullen meer eilanden verloederen doordat deze niet meer, minder onderhouden zullen worden.
